دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۱۸۹

در این سرما سر ما داری امروز — سر عیش و تماشا داری امروز

توی خورشید و ما پیشت چو ذره — که ما را بی‌سر و پا داری امروز

به چارم آسمان پهلوی خورشید — تو ما را چون مسیحا داری امروز

دلا از سنگ صد چشمه روان کن — که احسان موفا داری امروز

تراشیدی ز رحمت نردبانی — که عزم کوچ بالا داری امروز

زهی دعوت زهی مهمانی زفت — که بر چرخ معلا داری امروز

به پیش هر کسی ماهی بریان — در آن ماهی تو دریا داری امروز

درون ماهیی دریا که  دیده است؟ — عجایب‌های زیبا داری امروز