دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۲۰۸

حال ما بی‌آن مه زیبا مپرس — آنچ رفت از عشق او بر ما مپرس

زیر و بالا از رخش پرنور بین — ز اهتزاز آن قد و بالا مپرس

گوهر اشکم نگر از رشک عشق — وز صفا و موج آن دریا مپرس

در میان خون ما پا درمنه — هیچم از صفرا و از سودا مپرس

خون دل می‌بین و با کس دم مزن — وز نگار شنگ سرغوغا مپرس

صد هزاران مرغ دل پرکنده بین — تو ز کوه قاف و از عنقا مپرس

صد قیامت در بلای عشق اوست — درنگر امروز و از فردا مپرس

ای خیال اندیش دوری سخت دور — سر او از طبع کارافزا مپرس

چند پرسی شمس تبریزی کی بود — چشم جیحون بین و از دریا مپرس