دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۲۳۸

امروز خوش است دل که تو دوش — خون دل ما بخورده‌ای نوش

ای دوش نموده روی چون ماه — و امروز هزار شکل و روپوش

دل سجده کنان به پیش آن چشم — جان حلقه شده به پیش آن گوش

هر لحظه اشارتی که هش دار — هش می‌خواهی ز مرد بی‌هوش

سرنای توام مرا تو گویی — من در تو فرودمم تو مخروش

از بیم تو گشته شیر گربه — در خاک خزیده صبر چون موش

هر ذره کنار اگر گشاید — خورشید نگنجد اندر آغوش

خورشید چو شد تو را خریدار — ای ذره به نقد نسیه بفروش

باقی غزل مگو که حیفست — ما در گفتار و دوست خاموش

لیکن چه کنم که رسم کهنه‌ست — دریا خاموش و موج در جوش