دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۲۵۹

عقل آمد عاشقا خود را بپوش — وای ما ای وای ما از عقل و هوش

یا برو از جمع ما ای چشم و عقل — یا شوم از ننگ تو بی‌چشم و گوش

تو چو آبی ز آتش ما دور شو — یا درآ در دیگ ما با ما بجوش

گر نمی‌خواهی که خردت بشکند — مرده شو با موج و با دریا مکوش

گر بگویی عاشقم هست امتحان — سر مپیچ و رطل مردان را بنوش

می‌خروشم لیکن از مستی عشق — همچو چنگم بی‌خبر من از خروش

شمس تبریزی مرا کردی خراب — هم تو ساقی هم تو می هم می فروش