← Dîvân-ı Kebîr (Şems-i Tebrîzî Dîvânı)
دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۲۷۷
Yapay zekâ çevirisidir; resmî veya akademik çeviri değildir.
خواجه غلط کردهای در صفت یار خویش — سست گمان بودهای عاقبت کار خویش
در هوس گلرخان سست زنخ گشتهای — های اگر دیدیی روی چو گلنار خویش
راه زنان عشق را مرگ لقب کردهاند — تا تو بلنگی ز بیم از ره و رفتار خویش
گوش بنه تا که من حلقه به گوشت کنم — هستم از آن حلقه من سیر ز گفتار خویش
پیش من آ که خوشم تا به برت درکشم — چون ز توام میرسد تحفه دلدار خویش