دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۲۹۶

بیا بیا که توی جان جان جان سماع — هزار شمع منور به خاندان سماع

چو صد هزار ستاره ز تست روشن دل — بیا که ماه تمامی در آسمان سماع

بیا که جان و جهان در رخ تو حیرانست — بیا که بوالعجبی نیک در جهان سماع

بیا که بی تو به بازار عشق نقدی نیست — بیا که چون تو زری را ندید کان سماع

بیا که بر در تو شسته‌اند مشتاقان — ز بام خویش فروکن تو نردبان سماع

بیا که رونق بازار عشق از لب تست — که شاهدیست نهانی در این دکان سماع

بیار قند معانی ز شمس تبریزی — که باز ماند ز عشق لبش دهان سماع