دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۳۲۰

اندرآ با ما نشان ده راستک — ماجرا را در میان نه راستک

چون کمانی با من آخر پیش آ — همچو تیری کید از زه راستک

ای فضولی سو به سو چندین مجه — ور جهی باری برون جه راستک

ده خدایی نیست جز تو هیچ کس — کو بگوید حال این ده راستک

چون تو آدینه نخواهی آمدن — وعده مان ده روز شنبه راستک

در دروغ و مکر ذوقی هست لیک — آن نمی‌ارزد همان به راستک

گر بدیدی شمس تبریزی بگو — یک نشان با کهترین که راستک