دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۴۵۴

گفتم به مهی کز تو صد گونه طرب دارم — گفتا که به غیر آن صد چیز عجب دارم

گفتم که در این بازی ما را سببی سازی — گفتا که من این بازی بیرون سبب دارم

هر طایفه با قومی خویشی و نسب دارند — من با غم عشق تو خویشی و نسب دارم

بیرون مشو از دیده ای نور پسندیده — کز دولت نور تو مطلوب طلب دارم

آنم که ز هر آهش در چرخ زنم آتش — وز آتش بر آتش از عشق لهب دارم