دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۴۹۴

افتادم افتادم در آبی افتادم — گر آبی خوردم من دلشادم دلشادم

بر دف نی بر نی نی یک لحظه بیگارم — بر خم نی بر می نی پیوسته بنیادم

در عشق دلداری مانند گلزاری — جان دیدم جان دیدم دل دادم دل دادم

می خوردم می خوردم در شهرت می گردم — سرتیزم سرتیزم پربادم پربادم

گر خودم گر جوشن پیروزم پیروزم — گر سروم گر سوسن آزادم آزادم

از چرخی از اوجی بر بحری بر موجی — خوش تختی خوش تختی بنهادم بنهادم

مولایم مولایم در حکم دریایم — در اوجش در موجش منقادم منقادم

ای کوکب ای کوکب بگشا لب بگشا لب — شرحی کن شرحی کن بر وفق میعادم

هر ذره هر پره می جوید می گوید — ز ارشادش ز ارشادش استادم استادم