دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۵۰۷

ایا یاری که در تو ناپدیدم — تو را شکل عجب در خواب دیدم

چو خاتونان مصر از عشق یوسف — ترنج و دست بیخود می بریدم

کجا آن مه کجا آن چشم دوشین — کجا آن گوش کان‌ها می شنیدم

نه تو پیدا نه من پیدا نه آن دم — نه آن دندان که لب را می گزیدم

منم انبار آکنده ز سودا — کز آن خرمن همه سودا کشیدم

تو آرام دل سوداییانی — تو ذاالنون و جنید و بایزیدم