دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۵۰۸

سفر کردم به هر شهری دویدم — به لطف و حسن تو کس را ندیدم

ز هجران و غریبی بازگشتم — دگرباره بدین دولت رسیدم

از باغ روی تو تا دور گشتم — نه گل دیدم نه یک میوه بچیدم

به بدبختی چو دور افتادم از تو — ز هر بدبخت صد زحمت کشیدم

چه گویم مرده بودم بی‌تو مطلق — خدا از نو دگربار آفریدم

عجب گویی منم روی تو دیده — منم گویی که آوازت شنیدم

بهل تا دست و پایت را ببوسم — بده عیدانه کامروز است عیدم

تو را ای یوسف مصر ارمغانی — چنین آیینه روشن خریدم