دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۵۲۷

بیا کامروز گرد یار گردیم — به سر گردیم و چون پرگار گردیم

بیا کامروز گرد خود نگردیم — به گرد خانه خمار گردیم

مگو با ما که ما دیوانگانیم — بر آتش‌های بی‌زنهار گردیم

سبک گردیم چون باد بهاری — حریف سبزه و گلزار گردیم

چرا چون گوش جمله باد گیریم — چرا چون موش در انبار گردیم

در آن طبله شکر پر کرد عطار — به گرد طبله عطار گردیم

چو سرمه خدمت دیده گزینیم — چو دیده جملگی دیدار گردیم