دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۵۳۶

میان ما درآ ما عاشقانیم — که تا در باغ عشقت درکشانیم

مقیم خانه ما شو چو سایه — که ما خورشید را همسایگانیم

چو جان اندر جهان گر ناپدیدیم — چو عشق عاشقان گر بی‌نشانیم

ولیک آثار ما پیوسته توست — که ما چون جان نهانیم و عیانیم

هر آن چیزی که تو گویی که آنید — به بالاتر نگر بالای آنیم

تو آبی لیک گردابی و محبوس — درآ در ما که ما سیل روانیم

چو ما در فقر مطلق پاکبازیم — بجز تصنیف نادانی ندانیم