دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۵۴۴

مرا گویی چه سانی من چه دانم — کدامی وز کیانی من چه دانم

مرا گویی چنین سرمست و مخمور — ز چه رطل گرانی من چه دانم

مرا گویی در آن لب او چه دارد — کز او شیرین زبانی من چه دانم

مرا گویی در این عمرت چه دیدی — به از عمر و جوانی من چه دانم

بدیدم آتشی اندر رخ او — چو آب زندگانی من چه دانم

اگر من خود توام پس تو کدامی — تو اینی یا تو آنی من چه دانم

چنین اندیشه‌ها را من کی باشم — تو جان مهربانی من چه دانم

مرا گویی که بر راهش مقیمی — مگر تو راهبانی من چه دانم

مرا گاهی کمان سازی گهی تیر — تو تیری یا کمانی من چه دانم

خنک آن دم که گویی جانت بخشم — بگویم من تو دانی من چه دانم

ز بی‌صبری بگویم شمس تبریز — چنینی و چنانی من چه دانم