دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۵۴۵

شراب شیره انگور خواهم — حریف سرخوش مخمور خواهم

مرا بویی رسید از بوی حلاج — ز ساقی باده منصور خواهم

ز مطرب نالهٔ سرنای خواهم — ز زهره زاری تنبور خواهم

چو یارم در خرابات خراب است — چرا من خانهٔ معمور خواهم

بیا نزدیکم ای ساقی که امروز — من از خود خویشتن را دور خواهم

اگر گویم مرا معذور می‌دار — مرا گوید تو را معذور خواهم

مرا در چشم خود ره ده که خود را — ز چشم دیگران مستور خواهم

یکی دم دست را از روی برگیر — که در دنیا بهشت و حور خواهم

اگر چشم و دلم غیر تو بیند — در آن دم چشم‌ها را کور خواهم

ببستم چشم خود از نور خورشید — که من آن چهره پرنور خواهم

چو رنجوران دل را تو طبیبی — سزد گر خویش را رنجور خواهم

چو تو مر مردگان را می دهی جان — سزد گر خویش را در گور خواهم