دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۵۵۱

از اصل چو حورزاد باشیم — شاید که همیشه شاد باشیم

ما داد طرب دهیم تا ما — در عشق امیرداد باشیم

چون عشق بنا نهاد ما را — دانی که نکونهاد باشیم

در عشق توام گشاد دیده — چون عشق تو باگشاد باشیم

ما را چو مراد بی‌مرادی است — پس ما همه بر مراد باشیم

چون بنده بندگان عشقیم — کیخسرو و کیقباد باشیم

چون یوسف آن عزیز مصریم — هر چند که در مزاد باشیم

بر چهره یوسفی حجابی است — اندر پس پرده راد باشیم

خود باد حجاب را رباید — ما منتظران باد باشیم

ما دل به صلاح دین سپردیم — تا در دل او به یاد باشیم