دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۵۵۶

ای برده نماز من ز هنگام — هین وقت نماز شد بیارام

ای خورده تو خون صد قلندر — ای بر تو حلال خون بیاشام

عشق تو و آنگهی سلامت — ای دشمن ننگ و دشمن نام

مستی تو وانگهی سر و پا — دیوانه وانگهی سرانجام

یک حرف بپرسمت بگویی — دلسوخته دیده‌ای چنین خام

پیداست که یار من ملول است — خاموش شدم به کام و ناکام