دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۵۵۸

دانی کامروز از چه زردم — ای تو همه شب حریف نردم

در نرد دل از تو متهم شد — کو مهره ربود از نبردم

گفتم که دلا بیار مهره — کز رفتن مهره من به دردم

بگشاد دلم بغل که می جو — گر هست بیاب من نخوردم

دیوانه شدم ز درد مهره — دل را همه شب شکنجه کردم

می گفت بلی و گاه نی نی — گه عشوه بداد گرم و سردم

گفتم که تو برده‌ای یقین است — من از تو به عشوه برنگردم

دل گفت چگونه دزد باشم — من خازن چرخ لاژوردم

زین دمدمه از خرم بیفکند — دریافت که من سلیم مردم

خر رفت و رسن ببرد و دل گفت — من در پی گرد او چه گردم