دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۵۸۶

خویش را چون خار دیدم سوی گل بگریختم — خویش را چون سرکه دیدم در شکر آمیختم

کاسه پرزهر بودم سوی تریاق آمدم — ساغری دردی بدم در آب حیوان ریختم

دیده پردرد بودم دست در عیسی زدم — خام دیدم خویش را در پخته‌ای آویختم

خاک کوی عشق را من سرمه جان یافتم — شعر گشتم در لطافت سرمه را می بیختم

عشق گوید راست می گویی ولی از خود مبین — من چو بادم تو چو آتش من تو را انگیختم