دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۵۹۳

روی نیکت بد کند من نیک را بر بد نهم — عاشقی بس پخته‌ام این ننگ را بر خود نهم

ننگ عاشق ننگ دارد از همه فخر جهان — ننگ را من بر سر آن عشرت بی‌حد نهم

علم چون چادر گشاید در برم گیرد به لطف — حرف‌های علم را بر گردن ابجد نهم

تاج زرین چون نهد از عاشقی بر فرق من — تخت خود را من برآرم بر سر فرقد نهم

چون در آب زندگانی صورتم پنهان شود — صورت خود را به پیش صورت احمد نهم

نام شمس الدین تبریزی چو بنویسم بدانک — شکر دلخواه را در اشکم کاغذ نهم