دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۶۳۲

هله رفتیم و گرانی ز جمالت بردیم — جهت توشه ره ذکر وصالت بردیم

تا که ما را و تو را تذکره‌ای باشد یاد — دل خسته به تو دادیم و خیالت بردیم

آن خیال رخ خوبت که قمر بنده اوست — وان خم ابروی مانند هلالت بردیم

وان شکرخنده خوبت که شکر تشنه اوست — ز شکرخانه مجموع خصالت بردیم

چون کبوتر چو بپریم به تو بازآییم — زانک ما این پر و بال از پر و بالت بردیم

هر کجا پرد فرعی به سوی اصل آید — هر چه داریم همه از عز و جلالت بردیم

شمس تبریز شنو خدمت ما را ز صبا — گر شمال است و صبا هم ز شمالت بردیم