دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۶۵۸

عاشقم از عاشقان نگریختم — وز مصاف ای پهلوان نگریختم

حمله بردم سوی شیران همچو شیر — همچو روبه از میان نگریختم

قصد بام آسمان می داشتم — از میان نردبان نگریختم

چون که من دارو بدم هر درد را — از صداع این و آن نگریختم

هیچ دیدی دارو کز دردی گریخت — داروم من همچنان نگریختم

پیرو پیغامبران بودم به جان — من ز تهدید خسان نگریختم

زنده کوشم در شکار زندگی — زنده باشم چون ز جان نگریختم

چشم تیراندازش آنگه یافتم — که ز تیر خرکمان نگریختم

زخم تیغ و تیر من منصور شد — چون که از زخم سنان نگریختم

بحر قندم از ترش باکیم نیست — سودمندم از زیان نگریختم

شمس تبریزی چو آمد آشکار — ز آشکارا و نهان نگریختم