دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۶۵۹

دست من گیر ای پسر خوش نیستم — ای قد تو چون شجر خوش نیستم

نی بهل دستم که رنجم از دل است — درد دل را گلشکر خوش نیستم

تا تو رفتی قوت و صبرم برفت — تا تو رفتی من دگر خوش نیستم

دست‌ها را چون کمر کن گرد من — هین که من بی‌این کمر خوش نیستم

ناتوانم رفتم از دست ای حکیم — دست بر من نه مگر خوش نیستم

ای گرفته آتشت زیر و زبر — این چنین زیر و زبر خوش نیستم

چه خبر پرسی که بی‌جام لبت — باخبر یا بی‌خبر خوش نیستم

سر همی‌پیچم به هر سو همچنین — چیست یعنی من ز سر خوش نیستم

چشم می بندم به هر دم تا به دیر — زانک بی‌تو با نظر خوش نیستم