دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۶۶۱

سالکان راه را محرم شدم — ساکنان قدس را همدم شدم

طارمی دیدم برون از شش جهت — خاک گشتم فرش آن طارم شدم

خون شدم جوشیده در رگ‌های عشق — در دو چشم عاشقانش نم شدم

گه چو عیسی جملگی گشتم زبان — گه دل خاموش چون مریم شدم

آنچ از عیسی و مریم یاوه شد — گر مرا باور کنی آن هم شدم

پیش نشترهای عشق لم یزل — زخم گشتم صد ره و مرهم شدم

هر قدم همراه عزرائیل بود — جان مبادم گر از او درهم شدم

رو به رو با مرگ کردم حرب‌ها — تا ز عین مرگ من خرم شدم

سست کردم تنگ هستی را تمام — تا که بر زین بقا محکم شدم

بانگ نای لم یزل بشنو ز من — گر چو پشت چنگ اندر خم شدم

رو نمود الله اعلم مر مرا — کشته الله و پس اعلم شدم

عید اکبر شمس تبریزی بود — عید را قربانی اعظم شدم