دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۷۱۹

پیشتر آ می لبا تا همه شیدا شویم — بیشتر آ گوهرا تا همه دریا رویم

دست به هم وادهیم حلقه صفت جوق جوق — جمع معلق زنان مست به دریا دویم

بر لب دریای عشق تازه بروییم باز — های که چون گلستان تا به ابد ما نویم

وز جگر گلستان شعله دیگر زنیم — چون ز رخ آتشین مایه صد پرتویم

جوهر ما رو نمود لیک از آن سوی بحر — آه که تو زین سوی آه که ما زان سویم

شاه سوارا به سر تاج بجنبان چنین — تاج تو را گوهریم اسپ تو را ما جویم

بر سر دارش کنیم هر کی بگوید یکیم — آتش اندرزنیم هر کی بگوید دویم