دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۷۲

در میان عاشقان عاقل مبا — خاصه اندر عشق این لعلین قبا

دور بادا عاقلان از عاشقان — دور بادا بوی گلخن از صبا

گر درآید عاقلی گو راه نیست — ور درآید عاشقی صد مرحبا

مجلس ایثار و عقل سخت گیر — صرفه اندر عاشقی باشد وبا

ننگ آید عشق را از نور عقل — بد بود پیری در ایام صبا

خانه بازآ عاشقا تو زوترک — عمر خود بی‌عاشقی باشد هبا

جان نگیرد شمس تبریزی به دست — دست بر دل نه برون رو قالبا