دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۷۵

از ورای سر دل بین شیوه‌ها — شکل مجنون عاشقان زین شیوه‌ها

عاشقان را دین و کیش دیگرست — اصل و فرع و سر آن دین شیوه‌ها

دل سخن چینست از چین ضمیر — وحی جویان اندر آن چین شیوه‌ها

جان شده بی‌عقل و دین از بس که دید — زان پری تازه آیین شیوه‌ها

از دغا و مکر گوناگون او — شیوه‌ها گم کرده مسکین شیوه‌ها

پرده دار روح ما را قصه کرد — زان صنم بی‌کبر و بی‌کین شیوه‌ها

شیوه‌ها از جسم باشد یا ز جان — این عجب بی آن و بی این شیوه‌ها

مرد خودبین غرقه شیوه خودست — خود نبیند جان خودبین شیوه‌ها

شمس تبریزی جوانم کرد باز — تا ببینم بعد ستین شیوه‌ها