دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۷۶۴

ناله بلبل بهار کنیم — تا بدان بلبلان شکار کنیم

کار او ناز و کار ما لابه است — گر ننالیم پس چه کار کنیم

در گلستان رویم و گل چینیم — بر سر عاشقان نثار کنیم

اندرآییم مست در بازار — همه را مست و بی‌قرار کنیم

سیم با یار خوش عذار خوریم — خدمت چشم پرخمار کنیم

کس نداند خدای داند و بس — عیش‌هایی که با نگار کنیم

تو اگر رازدار ما باشی — راز را با تو آشکار کنیم

می گریزند خلق از تاتار — خدمت خالق تبار کنیم

بار کردند اشتران بگریز — رختمان نیست ما چه بار کنیم

خلق خیزان کنند و ما بر بام — اشتر مردمان شمار کنیم