دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۸۰

ای تو آب زندگانی فاسقنا — ای تو دریای معانی فاسقنا

ما سبوهای طلب آورده‌ایم — سوی تو ای خضر ثانی فاسقنا

ماهیان جان ما زنهارخواه — از تو ای دریای جانی فاسقنا

از ره هجر آمده و آورده ما — عجز خود را ارمغانی فاسقنا

داستان خسروان بشنیده‌ایم — تو فزون از داستانی فاسقنا

در گمان و وسوسه افتاده عقل — زانک تو فوق گمانی فاسقنا

نیم عاقل چه زند با عشق تو — تو جنون عاقلانی فاسقنا

کعبه عالم ز تو تبریز شد — شمس حق رکن یمانی فاسقنا