دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۸۱

دل چو دانه ، ما مثال آسیا — آسیا کی داند این گردش چرا

تن چو سنگ و آب او اندیشه‌ها — سنگ گوید « آب داند ماجرا »

آب گوید « آسیابان را بپرس — کاو فکند اندر نشیب این آب را »

آسیابان گویدت ک‌« ای نان‌خوار — گر نگردد این ، که باشد نانبا ؟»

ماجرا بسیار خواهد شد خمش — از خدا واپرس تا گوید تو را