دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۸۲

در میان عاشقان عاقل مبا — خاصه در عشق چنین شیرین لقا

دور بادا عاقلان از عاشقان — دور بادا بوی گلخن از صبا

گر درآید عاقلی گو راه نیست — ور درآید عاشقی صد مرحبا

عقل تا تدبیر و اندیشه کند — رفته باشد عشق تا هفتم سما

عقل تا جوید شتر از بهر حج — رفته باشد عشق بر کوه صفا

عشق آمد این دهانم را گرفت — که گذر از شعر و بر شعرا برآ