دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۸۶۴

در پرده دل بنگر صد دختر آبستان — زان گنجگه دل‌ها زان سجده گه مستان

بشنو چه به اسرارم می آید از آن طارم — یک دم که از این سو آ یک دم که قدح بستان

در عربده افتاده از عشق چنین خوبان — هم لشکر ترکستان هم لشکر هندستان

از عقل بپرسیدم کاین شهره بتان چونند — گفتا پنهان صورت پیدا به فن و دستان

در شرق خداوندی شمس الحق تبریزی — آیند و روند این‌ها در هر چمن و بستان