دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۸۷۸

من گوش کشان گشتم از لیلی و از مجنون — آن می کشدم زان سو وین می کشدم زین سون

یک گوش به دست این یک گوش به دست آن — این می کشدم بالا وان می کشدم هامون

از دست کشاکش من وز چرخ پرآتش من — می گردم و می نالم چون چنبره گردون

آن لحظه که بی‌هوشم ز ایشان برهد گوشم — می غلطم چون شاهان در اطلس و در اکسون

من عاشق آن روزم می درم و می دوزم — بر خرقه بی‌چونی می زن تگلی بی‌چون