دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۸۸۵

ای سرده صد سودا دستار چنین می کن — خوب است همین شیوه ای دوست همین می کن

فرمانده خوبانی ابرو چو بجنبانی — این بنده تو را گوید آن می کن و این می کن

از خون مسلمانان در ساغر رهبان کن — وز کافر زلفینت ویرانی دین می کن

مأمون امین را تو می ران که رو ای خاین — وان غیرت رهزن را بر روح امین می کن

آن حکم که از هیبت در عرش نمی‌گنجد — بر پشت زمان می نه بر روی زمین می کن

آن را که ندارد جان جان ده به دم عیسی — وان را که ندارد زر ز اکسیر زرین می کن

تا دور ابد شاها شمس الحق تبریزی — حکمی است به دور تو آری هله هین می کن