دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۹۰۳

شنیدی تو که خط آمد ز خاقان — که از پرده برون آیند خوبان

چنین فرموده است خاقان که امسال — شکر خواهم که باشد سخت ارزان

زهی سال و زهی روز مبارک — زهی خاقان زهی اقبال خندان

درون خانه بنشستن حرام است — که سلطان می خرامد سوی میدان

بیا با ما به میدان تا ببینی — یکی بزم خوش پیدای پنهان

نهاده خوان و نعمت‌های بسیار — ز حلواها و از مرغان بریان

غلامان چو مه در پیش ساقی — نوای مطربان خوشتر از جان

ولیک از عشق شه جان‌های مستان — فراغت دارد از ساقی و از خوان

تو گویی این کجا باشد همان جا — که اندیشه کجا گشته‌ست جویان