دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۹۲۲

ما شادتریم یا تو ای جان — ما صافتریم یا دل کان

در عشق خودیم جمله بی‌دل — در روی خودیم مست و حیران

ما مستتریم یا پیاله — ما پاکتریم یا دل و جان

در ما نگرید و در رخ عشق — ما خواجه عجبتریم یا آن

ایمان عشق است و کفر ماییم — در کفر نگه کن و در ایمان

ایمان با کفر شد هم آواز — از یک پرده زنند الحان

دانا چو نداند این سخن را — پس کی رسد این سخن به نادان