دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۱۹۲۶

مال است و زر است مکسب تن — کسب دل دوستی فزودن

بستان بی‌دوست هست زندان — زندان با دوست هست گلشن

گر لذت دوستی نبودی — نی مرد شدی پدید نی زن

خاری که به باغ دوست روید — خوشتر ز هزار سرو و سوسن

بر هم دوزید عشق ما را — بی منت ریسمان و سوزن

گر خانه عالم است تاریک — بگشاید عشق شصت روزن

ور می ترسی ز تیر و شمشیر — جوشن گر عشق ساخت جوشن

هم عشق کمال خود بگوید — دم درکش و باش مرد الکن