دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۰۰۴

شیرمردا تو چه ترسی ز سگ لاغرشان — برکش آن تیغ چو پولاد و بزن بر سرشان

چون ملک ساخته خود را به پر و بال دروغ — همه دیوند که ابلیس بود مهترشان

همه قلبند و سیه چون بزنی بر سر سنگ — هین چرا غره شدستی تو به سیم و زرشان