دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۰۱۱

جان جان‌هایی تو جان را برشکن — کس توی دیگر کسان را برشکن

گوهر باقی درآ در دیده‌ها — سنگ بستان باقیان را برشکن

ز آسمان حق بتاب ای آفتاب — اختران آسمان را برشکن

غیب دان کن سینه‌های خلق را — سینه‌های عیب دان را برشکن

بانشان از بی‌نشان پرده شده — بی‌نشانی هر نشان را برشکن

روز مطلق کن شب تاریک را — بارنامه پاسبان را برشکن

شمس تبریز آفتابی آفتاب — شمع جان و شمعدان را برشکن