دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۰۱۳

ساقیا برخیز و می در جام کن — وز شراب عشق دل را دام کن

نام رندی را بکن بر خود درست — خویشتن را لاابالی نام کن

چرخ گردنده تو را چون رام شد — مرکب بی‌مرکبی را رام کن

آتش بی‌باکی اندر چرخ زن — خاک تیره بر سر ایام کن

مذهب زناربندان پیشه گیر — خدمت کاووس و آذرنام کن