دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۰۱۴

راز چون با من نگوید یار من — بند گردد پیش او گفتار من

عذر می‌گوید که یعنی خامشم — با تو می‌گوید دل هشیار من

با کسی دیگر زبان گردد همه — سر خود می‌گوید و اسرار من

در گمان افتد دلم زین واقعه — این دل ترسان بدپندار من

گر بگوید ور نگوید راز من — دل ندارد صبر از دلدار من