دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۰۱۵

فقر را در خواب دیدم دوش من — گشتم از خوبی او بی‌هوش من

از جمال و از کمال لطف فقر — تا سحرگه بوده‌ام مدهوش من

فقر را دیدم مثال کان لعل — تا ز رنگش گشتم اطلس پوش من

بس شنیدم های و هوی عاشقان — بس شنیدم بانگ نوشانوش من

حلقه‌ای دیدم همه سرمست فقر — حلقه او دیدم اندر گوش من

بس بدیدم نقش‌ها در نور فقر — بس بدیدم نقش جان در روش من

از میان جان ما صد جوش خاست — چون بدیدم بحر را در جوش من

صد هزاران نعره می‌زد آسمان — ای غلام همچنان چاووش من