دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۰۱۶

جان من جان تو جانت جان من — هیچ دیدستی دو جان در یک بدن

ای تن ار بی‌او به صد جان زنده‌ای — جان طلب کن جان و لاف تن مزن

دل از این جان برکن و بر وی بنه — ز آنک از این جانی نیاید جان مکن

از قل الروح امر ربی فهم شد — شرح جان ای جان نیاید در دهن