دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۰۲۲

ای زیان و ای زیان و ای زیان — هوشیاری در میان مستیان

گر بیاید هوشیاری راه نیست — ور بیاید مست گیر اندرکشان

گر خماری باده خواهی اندرآ — نان پرستی رو که این جا نیست نان

آنک او نان را بت خود کرده است — کی درآید در میان این بتان

ور درآید چادر اندر رو کشند — تا نبیند رویشان آن قلتبان

سیمبر خواهیم و زیبا همچو خویش — سیم نستانیم پیدا و نهان

آنک او خوبی به سیم و زر فروخت — روسپی باشد نه حوران جنان

تا نگردی پاک دل چون جبرئیل — گرچه گنجی درنگنجی در جهان

چشم خود را شسته عارف بیست سال — مشک مشک آورده از اشک روان

معتمد شو تا درآیی در حرم — اولا بربند از گفتن دهان

شمس تبریزی گشاید راه شرق — چون شوی بسته دهان و رازدان