دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۰۵

چند گریزی ز ما ؟ چند روی جا به جا ؟ — جان تو در دست ماست همچو گلوی عصا

چند بکردی طواف گرد جهان از گزاف — زین رمه پُر ز لاف هیچ تو دیدی وفا ؟

روز دو سه‌ ای زحیر گِردِ جهان گشته گیر — همچو سگانْ مرده‌گیر گُرْسِنِه و بی‌نوا

مرده‌دل و مرده‌جو چون پسرِ مرده‌شو — از کفنِ مرده‌ایست در تنِ تو آن قبا

زنده ندیدی که تا مرده نماید تو را — چند کِشی در کنار صورتِ گرمابه را ؟

دامنِ تو پرسفال پیش تو آن زر و مال — باورم آنگه کنی که اجل آرد فنا

گویی که زر کهن من چه کنم بخش کن — من به سما می‌روم نیست زر آن جا روا

جغد نه‌ای بلبلی از چه در این منزلی ؟ — باغ و چمن را چه شد سبزه و سرو و صبا