دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۱۰۱

سیر گشتم ز نازهای خسان — کم زنم من چو روغن به لسان

بعد از این شهد را نهان دارم — تا نیفتند اندر او مگسان

خویش را بعد از این چنان دزدم — که نیابند مر مرا عسسان

هر زمان جانب دگر تازم — بی‌رفیقان و صاحبان و کسان

ای خدا در تو چون گریخته‌ام — این چنین قوم را به من مرسان