دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۱۰۲

چیست با عشق آشنا بودن — بجز از کام دل جدا بودن

خون شدن خون خود فروخوردن — با سگان بر در وفا بودن

او فدایی است هیچ فرقی نیست — پیش او مرگ و نقل یا بودن

رو مسلمان سپر سلامت باش — جهد می‌کن به پارسا بودن

کاین شهیدان ز مرگ نشکیبند — عاشقانند بر فنا بودن

از بلا و قضا گریزی تو — ترس ایشان ز بی بلا بودن

ششه می‌گیر و روز عاشورا — تو نتانی به کربلا بودن