دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۱۸۵

چو بگشادم نظر از شیوه تو — بشد کارم چو زر از شیوه تو

توی خورشید و من چون میوه خام — به هر دم پخته‌تر از شیوه تو

چو زهره می‌نوازم چنگ عشرت — شب و روز ای قمر از شیوه تو

به هر دم صد هزار اجزای مرده — شود چون جانور از شیوه تو

چرا ازرق قبای چرخ گردون — چنین بندد کمر از شیوه تو

چرا روی شفق سرخ است هر شام — به خونابه جگر از شیوه تو

ز شیوه ماهت استاره همی‌جست — گرفتم من بصر از شیوه تو

به خوبی همچو تو خود این محال است — چنان خوبی به سر از شیوه تو

ز انبوهی نباشد جان سوزن — ز عاشق وین حشر از شیوه تو

عجب چون آمد اندر عالم عشق — هزاران شور و شر از شیوه تو

اگر نه پرده آویزی به هر دم — بدرد این بشر از شیوه تو

اگر غفلت نباشد جمله عالم — شود زیر و زبر از شیوه تو

چرایم شمس تبریزی چو شیدا — به گرد بام و در از شیوه تو