دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۲۷۱

جود الشموس علی الوری اشراق — و وراء ها نور الهوی براق

و وراء انوار الهوی لی سید — ضائت لنا بضیائه الافاق

ما اطیب العشاق فی اشواقهم — العشق ایضا نحوهم مشتاق

هموا لرؤیته فلاحت شمسه — حارت و کلت نحوه الاحداق

نادی منادی عاشقیه بدعوه — طفقوا الی صوت النداء و ساقوا

سکروا برؤیته و راح لقائه — لا تحسبوهم بعد ذاک افاقوا

ان شئت من یحکیک برق خدوده — ضعفی و صفرة  وجنتی مصداق