دیوان شمس › غزلیات › غزل شمارهٔ ۲۳۰۲

هشیار شدم ساقی دستار به من واده — یا مشک سقا پر کن یا مشک به سقا ده

نیمی بخور ای ساقی ما را بده آن باقی — والله که غلط گفتم نی نی همه ما را ده

ای فتنه مرد و زن امشب در من بشکن — رخت من و نقد من بردار و به یغما ده

خواهی که همه دریا آب حیوان گردد — از جام شراب خود یک جرعه به دریا ده

خواهی که مه و زهره چون مرغ فرود آید — زان می که به کف داری یک رطل به بالا ده